Shloka 22
Kārtavīrya–Samudra Saṃvāda and the Jāmadagnya Precedent (आश्वमेधिक पर्व, अध्याय २९)
पितर ऊचु. नाहसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर । नेह युक्त त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृूपान्
pitar ūcuḥ | nārhasi kṣatrabandhūṁs tvaṁ nihantuṁ jayatāṁ vara | neha yuktaṁ tvayā hantuṁ brāhmaṇena satā nṛpān |
បិត្ឫទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកល្អបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកឈ្នះទាំងឡាយ! អ្នកមិនគួរសម្លាប់ក្សត្រិយទាំងនេះទេ។ នៅទីនេះ មិនសមរម្យឡើយដែលអ្នក—ជាព្រាហ្មណ៍មានសីលធម៌—ទៅសម្លាប់ព្រះមហាក្សត្រ។ ការធ្វើដូច្នោះមិនស្របនឹងស្ថានភាព និងធម៌របស់អ្នកទេ»។
समुद्र उवाच
Educational Q&A
The verse stresses propriety (yukta) and dharma according to one’s role: a virtuous brāhmaṇa is urged to refrain from killing kings/kṣatriyas, emphasizing restraint and ethical limits on violence.
The ancestral Fathers (Pitṛs) address the warrior-sage (contextually Paraśurāma), admonishing him that it is unfitting for a righteous brāhmaṇa to slay kṣatriyas and rulers, thereby redirecting him toward dharmic conduct.