Shloka 3
Yudhiṣṭhira’s Grief, Kṛṣṇa’s Consolation, and Vyāsa’s Admonition (युधिष्ठिरशोक-निवारणोपदेशः)
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्बहुभि: स्वाप्तदक्षिणै: । देवांस्तर्पय सोमेन स्वधया च पितृनपि,“इसलिये आप बड़ी-बड़ी दक्षिणावाले नाना प्रकारके यज्ञोंका अनुष्ठान कीजिये और सोमरसके द्वारा देवताओं तथा स्वधाद्वारा पितरोंको तृप्त कीजिये
yajasva vividhair yajñair bahubhiḥ svāptadakṣiṇaiḥ | devāṁs tarpay somena svadhayā ca pitṝn api ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ «ដូច្នេះ សូមអង្គប្រតិបត្តិយញ្ញៈនានា ជាច្រើនប្រភេទ ដោយប្រគេនទាន និងទក្ខិណាដ៏សមរម្យយ៉ាងសម្បូរ។ ដោយសោមៈ សូមបំពេញព្រះទេវតាទាំងឡាយឲ្យពេញចិត្ត ហើយដោយស្វធា សូមបំពេញបិត្រទេវតា (បុព្វបុរស) ផងដែរ»។ ព្រះបន្ទូលនេះបង្ហាញថា រាជធម៌ដ៏ត្រឹមត្រូវ ត្រូវបានគាំទ្រដោយកាតព្វកិច្ចឆ្លើយតប—គោរពទាំងទេវតា និងបុព្វបុរស តាមរយៈពិធីបូជាដែលប្រព្រឹត្តដោយទានសប្បុរស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal dharma: a ruler (or householder) sustains cosmic and social order by performing well-appointed sacrifices, giving proper dakṣiṇā, and honoring both gods (through Soma offerings) and ancestors (through svadhā rites).
Vaiśaṃpāyana narrates an instruction urging the performance of multiple, properly funded sacrifices, emphasizing the traditional twofold obligation—propitiating the devas and the pitṛs—so that prosperity and legitimacy are maintained through dharmic ritual action.