Shloka 12
न हि शान्तिं प्रपश्यामि पातयित्वा पितामहम्
na hi śāntiṃ prapaśyāmi pātayitvā pitāmaham
យុធិષ્ઠិរៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំមិនឃើញសន្តិភាពណាមួយឡើយ បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានធ្វើឲ្យព្រះបិតាមហា (ភីष្មៈ) ដួលចុះ»។ ក្នុងការយំសោកនេះ គាត់វាស់វែងជ័យជម្នះជាមួយធម៌ និងសតិសម្បជញ្ញៈ ដោយមានអារម្មណ៍ថា ការដួលរលំនៃភីष្មៈ—ជាអ្នកចាស់ទុំដែលគេគោរព និងជាសសរស្តម្ភនៃសីលធម៌—បានធ្វើឲ្យជ័យជម្នះមានស្នាមប្រឡាក់ដោយទុក្ខ និងការមិនសុខចិត្តផ្លូវចិត្ត។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even when an act is performed under the pressure of duty and war, harming a revered elder can leave a lasting moral wound; true śānti is not guaranteed by victory, but depends on ethical reconciliation and inner accountability.
In the aftermath of the great war, Yudhiṣṭhira reflects on the downfall of Bhīṣma (the Pitāmaha). He confesses that he cannot envision peace for himself, because the victory feels morally burdened by the act of bringing down the grandsire.