Shloka 1
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
भीकम (2 अमान अष्टादशो< ध्याय: जीवके गर्भ-प्रवेश
brāhmaṇa uvāca | śubhānām aśubhānāṁ ca neha nāśo 'sti karmaṇām | prāpya prāpyānupacyante kṣetre kṣetre tathā tathā ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បានមានព្រះវាចាថា៖ «ឱ កាស្យប! ក្នុងលោកនេះ កម្មល្អ និងកម្មអាក្រក់ ដែលបានធ្វើ មិនរលាយបាត់ដោយមិនបានទទួលផលឡើយ។ វានឹងទុំជាបន្តបន្ទាប់ ហើយឲ្យផលក្នុង ‘វាល’ មួយទៅមួយទៀត តាមសមស្របនៃកម្មនោះៗ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Actions (karma), whether good or bad, inevitably mature into results (phala). They do not vanish on their own; rather, they bear fruit across successive embodiments or life-situations, in a manner consistent with the nature of the deed.
A Brahmin addresses Kāśyapa and begins an instruction on moral causality: the inevitability of karmic fruition, implying that one’s experiences across different ‘fields’ (bodies/contexts) are shaped by prior deeds.