Shloka 7
Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
आश्चासितोऊ हं प्राग्वृद्धैर्भवद्धिर्मुनिपुड़वै: । न सूक्ष्ममपि मे किंचिद् व्यलीकमिह विद्यते
āśvāsito ’haṃ prāg vṛddhair bhavadbhir munipuṅgavaiḥ | na sūkṣmam api me kiñcid vyalīkam iha vidyate ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «មុននេះ ខ្ញុំបានទទួលការលួងលោមពីលោកទាំងឡាយ—ជាអ្នកចាស់ទុំ និងជាអធិការនៃឥសីទាំងឡាយ។ ពាក្យរបស់លោកបានផ្តល់ការធានាចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅដល់ខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះ ក្នុងខ្លួនខ្ញុំ មិននៅសល់សូម្បីតែស្នាមទុក្ខ ឬការរំខានក្នុងចិត្តតិចតួចឡើយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wise counsel from elders and accomplished sages can steady the mind: when guidance is truthful and compassionate, it removes even subtle remnants of grief and restores inner clarity.
Vaiśampāyana reports that he has been reassured by venerable sages; their words have dispelled his sorrow so completely that no trace of inner distress remains.