Shloka 126
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
शतक्रतुरतिक्रुद्धस्तत्र वज़्मवासृजत् । वृत्रासुरके द्वारा तेजपर भी अधिकार कर लिया गया और उसके रूप नामक विषयका अपहरण हो गया
śatakratur atikruddhas tatra vajram avāsṛjat |
វាយុបាននិយាយថា៖ ឥន្ទ្រា (សតក្រតុ) ដែលត្រូវកំហឹងខ្លាំងគ្របដណ្តប់ បានបោះវជ្រៈនៅទីនោះ។ ពេលដឹងថា វ្រឹត្រាសុរាបានយកអំណាចនៃតេជៈ និងសិទ្ធិដែលភ្ជាប់នឹងរូប និងនាមរបស់ខ្លួនទៅ ហើយបានលួចយកវិស័យនៃ “រូប” ផងដែរ កំហឹងរបស់សតក្រតុគ្មានព្រំដែន។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គបានវាយវ្រឹត្រាឡើងវិញដោយវជ្រៈ ដោយចិត្តរងរបួសពីអធិបតេយ្យភាព និងដោយកម្លាំងចិត្តដ៏កាចសាហាវក្នុងការស្តាររបៀបរបបលោក។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wounded authority and fear of losing rightful power can inflame anger, pushing even a ruler toward violent action. Ethically, it points to the tension between restoring order (dharma) and being driven by uncontrolled wrath—suggesting that power must be exercised with restraint, even when confronting a threat.
Vāyu narrates that Indra, furious upon realizing that Vṛtrāsura has usurped or appropriated his splendor/authority (linked to his identity and renown), responds by hurling the vajra at Vṛtra again, escalating the confrontation.