Shloka 4
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
गन्धर्व मां धृतराष्ट्रं निबोध त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र । ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह यत् प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा
gandharva māṃ dhṛtarāṣṭraṃ nibodha tvām āgataṃ vaktukāmaṃ narendra | aindraṃ vākyaṃ śṛṇu me rājasiṃha yat prāha lokādhipatir mahātmā ||
វ្យាស (Vyāsa) មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះរាជា! សូមជ្រាបខ្ញុំថា ជាគន្ធર્વឈ្មោះ ធ្រឹតរាស្ត្រ មកដល់ទីនេះ ដោយចង់និយាយ។ ឱ រាជសីហ៍! សូមស្តាប់ពីខ្ញុំ នូវសាររបស់ឥន្ទ្រ—ព្រះវាចាដែលអធិបតីលើលោកទាំងអស់ មហាត្មា បានមានព្រះបន្ទូល»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic governance through receptivity to higher counsel: a king is urged to listen carefully to a divinely authorized message, emphasizing humility, attentiveness, and responsibility in rulership.
A Gandharva named Dhṛtarāṣṭra identifies himself to the king (Marutta) and announces that he has come as a messenger to deliver Indra’s words, preparing the listener for an authoritative divine instruction.