Shloka 17
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
संवर्त उवाच वज्ञादुग्राद् व्येतु भयं तवाद्य वातो भूत्वा हन्मि नरेन्द्र बज़म् । भयं त्यक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व कं ते काम॑ं मनसा साधयामि
Saṁvarta uvāca | vajñād ugrād vyetu bhayaṁ tavādya vāto bhūtvā hanmi narendra vajram | bhayaṁ tyaktvā varam anyaṁ vṛṇīṣva kaṁ te kāmaṁ manasā sādhayāmi ||
សំវរត្ត បាននិយាយថា៖ «ថ្ងៃនេះ សូមឲ្យការភ័យខ្លាចរបស់អ្នកចំពោះវជ្រាដ៏សាហាវរបស់ឥន្ទ្រា ចាកចេញទៅ។ ខ្ញុំនឹងសន្មត់រូបជាខ្យល់ ហើយភ្លាមៗធ្វើឲ្យវជ្រានេះអសកម្ម។ ចូរលះបង់ការភ័យខ្លាច ហើយសូមជ្រើសរើសពរផ្សេងពីខ្ញុំ។ ប្រាប់មក—បំណងណាដែលនៅក្នុងចិត្តអ្នក ខ្ញុំនឹងបំពេញឲ្យ?»
संवर्त उवाच
Educational Q&A
Fear should not govern righteous action; inner steadiness is restored by trust in higher protection and by choosing a constructive aim (a boon) rather than being paralyzed by threats.
Saṁvarta reassures a king who fears Indra’s thunderbolt, promises to neutralize it by taking the form of Wind, and then invites the king to set aside fear and ask for a different boon—whatever mental wish he desires.