Shloka 28
नारदेन धृतराष्ट्रगतिवर्णनम् | Nārada’s Account of Dhṛtarāṣṭra’s Future Course
इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि आश्रमवासपर्वणि व्यासवाक्ये अष्टाविंशोडध्याय:
iti śrīmahābhārate āśramavāsike parvaṇi āśramavāsaparvaṇi vyāsavākye aṣṭāviṃśo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីមហាភារត» នៅក្នុង «អាស្រមវាសិកបរវ»—ជាពិសេសផ្នែកស្តីអំពីជីវិតនៅអាស្រមព្រៃ—បានបញ្ចប់ជំពូកទី២៨ ដែលបង្ហាញជាវាចនៈរបស់ វ្យាស។ កថាបិទបញ្ចប់នេះ សម្គាល់ការបញ្ចប់ជំពូក និងដាក់រឿងរ៉ាវឲ្យស្ថិតក្នុងស៊ុមធម៌នៃការលះបង់ ការអត់ធ្មត់ និងការផ្លាស់ប្តូរពីជីវិតរាជវង្សទៅវិន័យអាសេត។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement; its function is to frame the chapter within the Mahābhārata’s ethical arc—moving from worldly power toward the discipline of the forest-āśrama, where dharma is pursued through restraint, detachment, and reflection.
The narrative action pauses: the text formally closes the chapter, identifying its placement in the Āśramavāsika Parva and noting that the chapter is presented as part of Vyāsa’s discourse.