Shloka 11
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
तथा पृषथ्रो राजा55सीद् राजन् वज्रधरोपम: । स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गत:
tathā pṛṣadhro rājāsīd rājan vajradharopamaḥ | sa cāpi tapasā lebhe nākapṛṣṭham ito gataḥ ||
នារ៉ទៈ បានមានព្រះវាចាថា៖ «ដូចគ្នានេះដែរ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ព្រះរាជា ព្រឹសធ្រៈ មានអំណាចដូចឥន្ទ្រ អ្នកកាន់វជ្រៈ។ ព្រះអង្គក៏បានទទួលស្ថានសួគ៌ (នាកបೃષ્ઠ) ដោយអំណាចតាបស្យា បន្ទាប់ពីចាកចេញពីលោកនេះ»។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញគំនិតសីលធម៌ថា ការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងតាបស្យាដែលមានវិន័យ អាចលើកមនុស្សឲ្យលើសពីស្ថានភាពលោគី ហើយធ្វើឲ្យភាពជាស្តេចត្រូវទទួលខុសត្រូវមិនត្រឹមតែចំពោះអំណាច ប៉ុន្តែចំពោះគុណធម៌ខាងក្នុងផងដែរ។
नारद उवाच
Educational Q&A
Worldly power is not the final measure of a ruler; disciplined austerity (tapas) and inner merit can lead to higher spiritual reward, here expressed as attainment of heaven.
Nārada continues listing exemplary kings: he cites King Pṛṣadhra, praised as Indra-like in valor, and states that through tapas he attained the heavenly realm after leaving this world.