Shloka 94
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि शपथविधिनाम चतुर्नवतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi śapathavidhināṃ caturṇavatitamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង អនុសាសនបវ៌—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកធម៌នៃទាន (ទានធម៌)—បានបញ្ចប់ជំពូកទី៩៤ ដែលពិពណ៌នាអំពីវិធីវិន័យ និងបទបញ្ញត្តិទាក់ទងនឹងសច្ចាប្រណិធាន (ស្បថ)។ នេះជាកថាបញ្ចប់ (colophon) សម្គាល់ការបិទបញ្ចប់នៃមេរៀនធម៌មួយ ដែលដាក់សីលធម៌ឲ្យឈរលើពាក្យសម្របសម្រួល និងពាក្យសច្ចាប្រកបដោយភាពសក្ការៈ។
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
As a chapter-colophon, the line primarily signals closure, but it points to the ethical focus of the chapter: the disciplined use of oaths (śapatha) under prescribed rules (vidhi), implying that truth-commitments and solemn speech are part of dharma, especially in contexts like charity and social obligation.
This is not a spoken narrative verse but a concluding colophon: it announces that, within the Mahābhārata’s Anuśāsana Parva and the dāna-dharma section, the ninety-fourth chapter—on procedures concerning oaths—has ended.