Shloka 52
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
आख्यानं य इदं युक्त: पठेत् पर्वणि पर्वणि । न मूर्ख जनयेत् पुत्र॑ न भवेच्च निराकृति:
ākhyānaṃ ya idaṃ yuktaḥ paṭhet parvaṇi parvaṇi | na mūrkhaṃ janayet putraṃ na bhavec ca nirākṛtiḥ ||
អគស្ត្យៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាដែលមានចិត្តតាំងមាំ និងមានវិន័យ អានឬសូត្ររឿងពិសិដ្ឋនេះនៅគ្រប់ឱកាសត្រឹមត្រូវ (បវ៌ៈទៅបវ៌ៈ) នោះមិនបង្កើតកូនប្រុសល្ងង់ឡើយ ហើយខ្លួនឯងក៏មិនក្លាយជាមនុស្សខ្វះខាតអវយវៈ ឬបរាជ័យក្នុងបំណងប្រាថ្នាទេ។
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
Steady, disciplined recitation of a dharmic narrative is presented as a transformative practice: it cultivates clarity and auspiciousness, leading to worthy offspring and a life free from bodily deficiency or thwarted aims.
Agastya concludes or endorses the value of the preceding sacred account by stating its phala-śruti (promise of results): one who recites it regularly and with focused mind gains tangible and moral benefits.