Shloka 3
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
भीष्मजीने कहा--युधिष्छिर! जो वेदोक्त व्रतका पालन नहीं करते, वे ब्राह्मणकी इच्छापूर्तिके लिये श्राद्धमें भोजन कर सकते हैं; किंतु जो वैदिक व्रतका पालन कर रहे हों, वे यदि किसीके अनुरोधसे श्राद्धका अन्न ग्रहण करते हैं तो उनका व्रत भंग हो जाता है ।।
yudhiṣṭhira uvāca | yad idaṃ tapa ity āhur upavāsaṃ pṛthagjanāḥ | tapaḥ syād etad eveha tapo 'nyad vāpi kiṃ bhavet ||
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «យុធិષ્ઠិរ អើយ! អ្នកដែលមិនអនុវត្តវ្រតៈតាមវេដៈ អាចបរិភោគអាហារស្រាទ្ធ ដើម្បីបំពេញបំណងព្រាហ្មណ៍បាន; ប៉ុន្តែអ្នកដែលកំពុងអនុវត្តវ្រតៈវេដិក ប្រសិនបើទទួលយកអាហារស្រាទ្ធតាមសំណូមពររបស់អ្នកណាម្នាក់ នោះវ្រតៈរបស់គេត្រូវបែកបាក់។» យុធិષ્ઠិរ បានទូលថា៖ «ព្រះអយ្យកោ! មនុស្សទូទៅហៅការអត់បាយ (ឧបវាស) ថា ‘តបៈ’។ តើទស្សនៈរបស់ព្រះអយ្យកោអំពីរឿងនេះយ៉ាងដូចម្តេច? ខ្ញុំចង់ដឹងថា តើការអត់បាយតែប៉ុណ្ណោះជាតបៈពិតប្រាកដឬ មានរូបភាពផ្សេងទៀតនៃតបៈផង?»
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical inquiry: whether austerity (tapas) should be reduced to mere fasting, or understood more broadly as disciplined self-restraint and right conduct. Yudhiṣṭhira invites Bhīṣma to define tapas beyond popular assumptions.
During Bhīṣma’s instruction on dharma in the Anuśāsana Parva, Yudhiṣṭhira asks a clarifying question about religious practice: people commonly equate tapas with fasting, and he seeks Bhīṣma’s authoritative explanation of what truly constitutes austerity.