Shloka 142
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
नैव लोभ॑ तदा चक्रुस्तत: स्वर्गमवाप्रुवन्
naiva lobhaṁ tadā cakrus tataḥ svargam avāpruvan
ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ពួកមហាត្មាទាំងនោះមិនបានលំអៀងទៅរកលោភឡើយ; ដោយហេតុនេះហើយ ពួកគេបានទទួលសួគ៌។ ទោះបីឃ្លានខ្លាំង និងត្រូវបានមនុស្សមានកិត្តិយសល្បួងដោយសេចក្តីសុខសប្បាយជាច្រើនប្រភេទ ក៏ពួកអ្នកមានចិត្តធំមិនចុះចាញ់ចំពោះកាមតណ្ហា—ហេតុនេះបានឈានដល់ស្ថានសួគ៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Resisting greed—even under severe hunger and strong inducements—is a mark of noble character and becomes a cause of spiritual merit, culminating in the attainment of heaven (svarga).
Bhishma describes a group of great-souled people who, despite being extremely hungry and being enticed with various pleasures by influential persons, refused to act out of greed; as a result, they attained svarga.