Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
វិશ્વាមិត្រាបានមានពាក្យថា៖ «ស្ត្រីណាដែលលួចសរសៃកែវកន្ទុយឈូក (ម្រឹណាល/បិសា) នាងនោះសូមឲ្យទទួលបាបនេះ៖ ទោះនៅកណ្ដាលគ្រួសារញាតិមិត្តក្នុងផ្ទះក៏ដោយ តែរស់នៅក្នុងភាពអាម៉ាស់អៀន បរិភោគតែសត្តូ (ម្សៅអាំង) នៅចុងថ្ងៃ; ដោយសារត្រូវមន្ទិល នាងក្លាយជាមិនសមសម្រាប់ការរួមភេទជាមួយប្តី; ហើយទោះជាប្រាហ្មណី ក៏បង្កើតកូនប្រុសកាចសាហាវ ដូចយុទ្ធជន មានសភាពខ្សត្រីយៈដ៏រឹងរ៉ៃ»។
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.