Shloka 106
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
यह कहकर उस संन्यासीने ब्रह्मदण्डके समान अपने त्रिदण्डसे उसके मस्तकपर ऐसा हाथ जमाया कि वह यातुधानी पृथ्वीपर गिर पड़ी और तुरंत भस्म हो गयी ।।
śunaḥsakha uvāca | śunaḥsakhā ca hatvā tāṃ yātudhānīṃ mahābalām | bhūvi tridaṇḍaṃ viṣṭabhya śādvale samupāviśat ||
និយាយដូច្នេះហើយ អ្នកបោះបង់លោកនោះបានវាយលើក្បាលនាងដោយ ត្រីទណ្ឌ ដូច ព្រហ្មទណ្ឌ ឲ្យនាងយាតុធានីដួលលើផែនដី ហើយភ្លាមៗក្លាយជាផេះ។ បន្ទាប់ពីសម្លាប់យាតុធានីដ៏មានកម្លាំងខ្លាំងនោះ សុនៈសខា បានដាក់ឈើច្រត់បីរបស់គាត់ចាក់មាំក្នុងដី ហើយអង្គុយលើដីដែលគ្របដោយស្មៅនៅទីនោះ។
शुन:सख उवाच
Educational Q&A
Even an ascetic committed to restraint may employ force when necessary to stop grave harm; the ethical emphasis is on disciplined, duty-bound action rather than anger or cruelty, followed by a return to calm self-control.
Śunaḥsakha kills a powerful yātudhānī, then plants his tridaṇḍa into the ground and sits on the grassy earth, signaling the completion of a protective act and the reestablishment of ascetic composure.