Shloka 45
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
इत्येवमुक्त्वा भगवान् स्ववंश्यं तमृषिं पुरा । पितामहसभां दिव्यां जगामात्रिस्तपोधन:
ity evam uktvā bhagavān sva-vaṁśyaṁ tam ṛṣiṁ purā | pitāmaha-sabhāṁ divyāṁ jagāma atris tapodhanaḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ កាលពីបុរាណ ព្រះអត្រី (Atri) អ្នកសម្បូរតាបស្យា បានបង្រៀនដូច្នេះដល់ឥសីម្នាក់ដែលជាវង្សជាតិរបស់ព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានចេញដំណើរទៅកាន់សភាទេវ្យរបស់ពិតាមហៈ (Brahmā)។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that instruction on śrāddha and ancestral duty is a recognized part of dharma transmitted through revered sages; once such counsel is given, it is aligned with cosmic order symbolized by Atri’s return to Brahmā’s divine assembly.
Bhishma concludes a prior account: after advising his descendant-sage Nimi on śrāddha, the ascetic Atri departs and goes to the celestial court of Brahmā (the Pitāmaha).