Shloka 36
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
गणित: पज्चवीर्यश्रु आदित्यो रश्मिवांस्तथा । सप्तकृत् सोमवर्चाश्च विश्वकृत् कविरेव च
gaṇitaḥ pañcavīryaśru ādityo raśmivāṁs tathā | saptakṛt somavarcāś ca viśvakṛt kavir eva ca ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «គាត់ត្រូវបានហៅថា គណិត; ហើយក៏ជា បញ្ចវីរ្យស្រុ; គាត់ជា អាទិត្យ—អ្នកមានពន្លឺ; និង រश्मិវាន ‘អ្នកមានកាំរស្មី’។ គាត់ត្រូវបានស្គាល់ថែមទៀតថា សប្តក្រឹត, សោមវរចា ‘មានពន្លឺដូចព្រះច័ន្ទ’, វិશ્વក្រឹត ‘អ្នកបង្កើតទាំងអស់’, និង កវិ ‘អ្នកប្រាជ្ញទស្សន៍’»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional and ethical remembrance through nāma-saṅkīrtana: enumerating divine epithets that highlight radiance, creative power, and wisdom, encouraging reverence for the cosmic source that upholds order (dharma).
In Bhīṣma’s instruction, he recites a sequence of honorific names/epithets—solar, lunar, creative, and sage-like—functioning as a litany of praise within his broader discourse on righteous conduct and sacred observances.