Shloka 14
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिता: । पादयोश्वैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञज्जते
dakṣiṇāgrās tato darbhā viṣṭareṣu niveśitāḥ | pādayoś caiva viprāṇāṃ ye tv annam upabhuñjate ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក គាត់បានរៀបចំស្មៅដರ್ಭៈ (គុស) ដោយឲ្យចុងស្មៅបែរទៅទិសខាងត្បូង លើកៅអីអង្គុយ ហើយនៅក្រោមជើងព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយដែលនឹងទទួលភោជនាហារ ក៏បានដាក់ស្មៅគុសបែរទៅទិសត្បូងនោះ ដើម្បីអនុវត្តពិធីដោយភាពបរិសុទ្ធ និងការប្រុងប្រយ័ត្ន ដូចសមរម្យសម្រាប់ការថ្វាយដល់អ្នកស្លាប់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ritual propriety and mindful purity in ancestral offerings: even details like arranging south-pointed kuśa on seats and under the diners’ feet are part of dharma when honoring the departed through brāhmaṇa-feeding.
Bhishma describes the procedure of a śrāddha-like rite: the performer prepares the seating with darbha grass oriented southward and places it beneath the feet of the brāhmaṇas who will eat, marking the act as a carefully observed ancestral offering.