Shloka 23
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
अपांक्तो यावतः पांक्तान् भुज्जानाननुपश्यति । तावत्फलाद भ्रंशयति दातारं तस्य बालिशम्
apāṅkto yāvataḥ pāṅktān bhuñjānān anupaśyati | tāvatphalād bhraṁśayati dātāraṁ tasya bāliśam ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ដរាបណាមនុស្សមិនសម (អបាំងក្តៈ) មើលឃើញព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលសមគួរ អង្គុយបរិភោគក្នុងជួរត្រឹមត្រូវ (បាំងក្តៈ) ប៉ុន្មាននាក់ នោះគាត់ធ្វើឲ្យអ្នកឧបត្ថម្ភដ៏ល្ងង់ខ្លៅ បាត់បង់ផលបុណ្យស្មើនឹងចំនួនអ្នកទទួលប៉ុន្នោះ។ គោលបង្រៀនគឺ អ្នកឧបត្ថម្ភត្រូវថែរក្សាបរិសុទ្ធភាពនៃជួរបរិភោគ; ការអនុញ្ញាតឲ្យ “អ្នកបំពុលជួរ” ចូលរំខាន ឬសូម្បីតែមើលគ្រប់គ្រងពិធី ក៏បំផ្លាញផលធម៌ និងផលពិធីនៃទានដែរ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity and ritual feeding yield merit only when performed with discernment and proper boundaries; permitting an unqualified ‘line-defiler’ to intrude upon or oversee the feeding can nullify the donor’s merit in proportion to the number of rightful diners affected.
Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on the ethics of dāna and śrāddha-style feeding: he warns that if an apāṅkta person observes the properly seated Brāhmaṇas while they eat, the donor—through negligence—loses the corresponding merit of that act.