Shloka 2
Śrāddha-utpatti and Nivāpa–Agni Precedence (श्राद्धोत्पत्तिः—निवापेऽग्निपूर्वकत्वम्)
श्राद्ध यः कृत्तिकायोगे कुर्वीत सततं नर: । अग्नीनाधाय सापत्यो यजेत विगतज्वर:
śrāddhaṃ yaḥ kṛttikāyoge kurvīta satataṃ naraḥ | agnīn ādhāya sāpatyo yajeta vigatajvaraḥ ||
ភីṣ្មៈបាននិយាយថា៖ មនុស្សណាដែលធ្វើពិធីស្រាទ្ធជាប្រចាំ នៅពេលនក្ខត្រ ក្រឹត្តិកា (Kṛttikā) ស្របគ្នា ហើយបានបង្កើតភ្លើងបរិសុទ្ធ រួមជាមួយកូនប្រុសថ្វាយបូជាបិត្របុព្វបុរស នោះនឹងរួចផុតពីជំងឺក្តៅខ្លួន និងទុក្ខព្រួយក្នុងចិត្ត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular performance of śrāddha and pitṛ-yajña at an auspicious time (Kṛttikā-yoga), supported by proper Vedic household practice (establishing sacred fires) and continuity of lineage (with one’s son), is presented as dharmic conduct that yields freedom from illness-like affliction and mental agitation.
In Bhīṣma’s instruction on duties and religious observances, he describes a specific recommended practice—performing śrāddha during Kṛttikā-yoga after installing the sacred fires—and states the beneficial result: the practitioner becomes vigatajvara, free from fever/distress.