Shloka 148
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काउ्चनम् | जामदग्न्य प्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात्
agnyabhāve ca kurute vahnistāneṣu kāñcanam | jāmadagnyaḥ pramāṇajño vedaśrutinidarśanāt ||
វសិષ્ઠៈបាននិយាយថា៖ «នៅពេលអគ្គិ (ភ្លើង) មិនមាន អ្នកដឹងអំពីប្រមាណ (pramāṇa) ដោយយោងតាមស្រ៊ុតិវេទៈ អាចប្រើមាសជំនួសនៅកន្លែងដែលត្រូវការភ្លើង។ ឱ កូនប្រុសរបស់ជមទគ្និ—បរśុរាម—នេះបង្ហាញថា ធម្មៈត្រូវបានថែរក្សា ដោយដើរតាមគំរូវេទៈ និងទទួលយកជំនួសដែលបានអនុញ្ញាត នៅពេលមិនអាចអនុវត្តពិធីដើមបាន»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Dharma and ritual duty are guided by Vedic authority; when the primary requirement (fire) is genuinely unavailable, one may use an approved substitute (gold) as supported by śruti-based precedent, preserving the intent of the rite rather than abandoning it.
Vasiṣṭha addresses Paraśurāma (Jāmadagnya), citing a Vedic-style example: in the absence of fire, gold may be used in the ritual context where fire would normally be employed, demonstrating how learned authorities apply śruti-backed alternatives under constraint.