Shloka 142
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसव: प्रभो | देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह,'प्रभो! पितामह! ये सब और हमलोग आपहीकी संतान हैं; क्योंकि देवताओं और ब्राह्मणोंकी सृष्टि करनेवाले आप ही हैं
sarve hi vayam ete ca tavaiva prasavaḥ prabho | devānāṃ brāhmaṇānāṃ ca tvaṃ hi kartā pitāmaha ||
វសិષ્ઠៈបានមានពាក្យថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! ឱ ព្រះបិតាមហា (បិតាមហៈ) នៃសត្វលោកទាំងអស់! ពួកយើងទាំងអស់—ទាំងអ្នកដទៃទៀតផង—ជាកូនចៅរបស់ព្រះអង្គពិតប្រាកដ។ ព្រោះព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើត ជាបុព្វបុរសដើមកំណើត នៃទាំងព្រះទេវតា និងព្រះព្រាហ្មណ៍»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse grounds dharma in a shared divine origin: gods and Brahmins alike arise from the same supreme progenitor, so reverence, humility, and recognition of cosmic hierarchy are ethically required.
Vasiṣṭha addresses a supreme Lord/primeval ancestor (pitāmaha), affirming that all beings present are His progeny and praising Him as the creator of both the devas and the Brahmin order.