Shloka 636
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याउइतितेजस: । भुगुश्रेष्ठ॒ वहाँ उन सबने उन दोनोंके चरणोंमें मस्तक झुकाकर उन्हें प्रसन्न करके भगवान् रुद्रसे कहा--*पापरहित महादेव! यह जो देवी पार्ववीके साथ आपका समागम हुआ है
tapasvinās tapasvinyā tejasvinyā iti tejasāḥ | bhṛguśreṣṭha, vahāṃ te sarve tau ubhau caraṇayoḥ mastakaṃ nidhāya prasādya bhagavantaṃ rudram ūcuḥ— apāparahita mahādeva! ayaṃ yaḥ devyāḥ pārvatyā saha tava samāgamaḥ sa tapasvinaḥ tapasvinyā saha, mahātejasvinaḥ tejasvinyā saha ca saṃyogaḥ |
ភីष្មៈបាននិយាយថា៖ មហាបុត្រភૃគុ និងអ្នកដទៃទៀត បានប្រកាសថា «តបស្វីជាមួយតបស្វិនី; អ្នកមានតេជៈជាមួយអ្នកមានតេជៈ» ហើយបានឱនក្បាលនៅជើងគូទេវៈ។ បន្ទាប់ពីធ្វើឲ្យពួកទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យ ពួកគេបានទូលព្រះរុទ្រៈថា៖ «ឱ មហាទេវៈ អ្នកគ្មានបាប! ការរួមសម្ព័ន្ធរបស់ព្រះអង្គជាមួយព្រះនាងបារវតីនេះ គឺជាការភ្ជាប់សមស្របរវាងតបៈនិងតបៈ និងរវាងតេជៈដ៏អស្ចារ្យនិងតេជៈដ៏អស្ចារ្យ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śiva and Pārvatī’s union as ethically and spiritually appropriate: like joins with like—tapas with tapas and tejas with tejas—highlighting the dharmic ideal that relationships are strengthened when virtues, discipline, and spiritual aims are shared.
Sages led by a foremost Bhṛgu bow to Śiva and Pārvatī, seek their favor, and then praise Rudra, declaring that his union with Pārvatī is a harmonious meeting of two ascetics and two beings of great spiritual radiance.