Shloka 226
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुहा[सि धर्मतः । तदनन्तर स्वप्नमें पितरोंने मुझे दर्शन दिया और प्रसन्नतापूर्वक मुझसे कहा --'भरतश्रेष्ठ! तुम्हारे इस शास्त्रीय ज्ञानसे हम बहुत प्रसन्न हैं; क्योंकि उसके कारण तुम्हें धर्मके विषयमें मोह नहीं हुआ
vijñānena tavānena yan na muhāsi dharmataḥ | tadanantaraṃ svapne me pitaro māṃ darśanaṃ dadur prasannatāpūrvakaṃ ca mām ūcuḥ— “bharataśreṣṭha! tava asmin śāstrīya-jñāne vayam atīva prasannāḥ; yataḥ tasya kāraṇāt dharmaviṣaye te moho na jātaḥ.”
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «ដោយសារប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យនេះរបស់អ្នក អ្នកមិនបានធ្លាក់ចូលក្នុងភាពវង្វេងចំពោះអ្វីដែលជាធម៌ឡើយ។ បន្ទាប់មក ក្នុងសុបិន បិតរបុព្វបុរសបានមកបង្ហាញខ្លួនដល់ខ្ញុំ ហើយដោយចិត្តរីករាយ បាននិយាយថា៖ ‘ឱ បុត្រស្រីស្តេចនៃពួកភារតៈ! យើងពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះចំណេះដឹងតាមគម្ពីររបស់អ្នក ព្រោះដោយសារវា អ្នកមិនបានច្រឡំចំពោះធម៌ឡើយ।’»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True scriptural discernment (vijñāna/śāstrīya-jñāna) prevents delusion about dharma; clarity in righteousness is presented as a virtue worthy of ancestral approval.
Bhishma reports that, seeing someone’s firm understanding of dharma, he later receives a dream-vision in which the ancestors appear and express satisfaction that this learning has kept the person free from confusion about righteousness.