Shloka 11
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
पिता मम महातेजा: शान्लनुर्निधनं गतः । तस्य दित्सुरहं श्राद्ध गंगाद्वारमुपागमम्
pitā mama mahātejāḥ śāntanur nidhanaṃ gataḥ | tasya ditsur ahaṃ śrāddhaṃ gaṅgādvāram upāgamam ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «ពេលដែលព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ ព្រះមហាក្សត្រ សាន្តនុ អ្នកមានតេជៈដ៏រុងរឿង បានសោយទិវង្គត ខ្ញុំបានទៅកាន់ គង្គាទ្វារ ដើម្បីប្រតិបត្តិពិធី ស្រាទ្ធៈ ដោយមានចិត្តប៉ងបំពេញការបូជាអ្នកបុព្វបុរសតាមគ្រប់គ្រាន់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights pitṛ-dharma (duty toward one’s father/ancestors): after a parent’s death, performing śrāddha at a sacred tīrtha is presented as a righteous, socially and spiritually sanctioned obligation.
Bhīṣma recounts that after King Śāntanu’s death, he traveled to Gaṅgādvāra (Haridwar) to carry out the śrāddha ceremonies for his father.