Shloka 226
Chapter 85: Suvarṇasya Janma ca Pradāna-Phalam
The Origin of Gold and the Merit of Gifting
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्ह थ । निष्पाप गौओ! वास्तवमें तुम्हारे अंगोंमें कहीं कोई कुत्सित स्थान नहीं दिखायी देता। तुम परम पुण्यमयी
vaseyaṁ yatra vo dehe tan me vyākhyātum arha tha | niṣpāpa gāvo! vāstavam evaṁ tumhāre aṅgoṁ meṁ kahīṁ koī kutsita sthāna nahīṁ dikhāyī detā | tuma parama puṇyamayī, pavitra aura saubhāgyaśālinī ho | ataḥ mujhe ājñā do | tumhāre śarīra meṁ jahāṁ maiṁ raha sakūṁ, usake liye mujhe spaṣṭa batāo ||
ភីෂ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «សូមប្រាប់ខ្ញុំឲ្យច្បាស់ថា ខ្ញុំអាចស្នាក់នៅកន្លែងណា ក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកទាំងឡាយ។ ឱ គោដ៏គ្មានបាប! តាមពិត ខ្ញុំមិនឃើញកន្លែងទាបថោក ឬមិនបរិសុទ្ធណាមួយ នៅក្នុងអវយវៈរបស់អ្នកទាំងឡាយឡើយ។ អ្នកទាំងឡាយមានបុណ្យដ៏លើសលប់ បរិសុទ្ធ និងជាសិរីសួស្តី។ ដូច្នេះ សូមប្រទានអនុញ្ញាត និងចង្អុលបង្ហាញឲ្យច្បាស់ កន្លែងក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកទាំងឡាយ ដែលខ្ញុំអាចស្នាក់នៅបាន»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the intrinsic purity and auspiciousness attributed to cows and models ethical humility: even a revered elder like Bhishma seeks explicit permission and a proper place, showing reverence, restraint, and dharmic conduct.
Bhishma addresses a group of cows, praising them as sinless and wholly pure, and asks them to specify where within their bodies he may reside—requesting clear guidance and consent rather than presuming entitlement.