Shloka 4
Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
इत्याचम्य जपेत् सायं प्रातश्न॒ पुरुष: सदा । यदल्ला कुरुते पापं तस्मात् स परिमुच्यते
ity ācamya japet sāyaṁ prātaś ca puruṣaḥ sadā | yad ahnā kurute pāpaṁ tasmāt sa parimucyate ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ «ព្រះរាជា! មនុស្សគួរធ្វើអាចមនៈជានិច្ច ហើយសូត្រមន្តនេះនៅព្រឹក និងល្ងាច។ អំពើបាបណាដែលគេធ្វើក្នុងមួយថ្ងៃ គេត្រូវបានដោះលែងពីអំពើបាបនោះទាំងស្រុង»។ ការបង្រៀននេះដាក់ឲ្យឃើញការសម្អាតខ្លួនប្រចាំថ្ងៃ និងការសូត្រដោយក្តីគោរព—ជាពិសេសពាក់ព័ន្ធនឹងភាពបរិសុទ្ធនៃគោ និងឃី (ghee)—ជាវិន័យសម្រាប់ការសងបាប និងការសម្អាតសីលធម៌។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Regular purification (ācamana) and disciplined japa at dawn and dusk function as a daily prāyaścitta: the practitioner is said to be freed from the day’s moral faults, emphasizing routine self-cleansing and reverence-based restraint.
Vasiṣṭha instructs the king on a prescribed daily practice: after ācamana one should recite the given formula morning and evening; the verse states the promised result—release from sins committed during the day.