Shloka 17
Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
स गतस्तस्य तृप्तिं तु गन्धं सुरभिमुद्विरन् । ददर्शोद्वारसंवृत्तां सुरभिं मुखजां सुताम्
sa gatastasyāḥ tṛptiṁ tu gandhaṁ surabhim udviran | dadarśa udvāra-saṁvṛttāṁ surabhīṁ mukhajāṁ sutām ||
ភីṣ្មៈបាននិយាយថា៖ «ពេលព្រះអង្គបានផឹកអម្រឹត ហើយបានពេញចិត្តសព្វគ្រប់ នោះក្លិនក្រអូបផ្អែមល្ហែមបានចេញពីព្រះមុខ។ ជាមួយនឹងក្លិនក្រអូបដ៏រីករាយនោះ គោមួយឈ្មោះ “សុរភី” (Surabhī) បានបង្ហាញខ្លួន—ដែលព្រាជាបតិបានឃើញថា ជាកូនស្រីកើតចេញពីព្រះមុខរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage frames auspicious creation as arising from purity and fulfillment: after the nectar brings complete satiation, a beneficent manifestation (Surabhī) emerges, symbolizing nourishment, abundance, and the sacred value of the cow within dharmic order.
After drinking amṛta and becoming fully satisfied, a fragrant scent issues from Prajāpati’s mouth; with that fragrance, the divine cow Surabhī appears, regarded as his mouth-born daughter.