Shloka 18
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गोद: शीली निर्भयश्चार्थदाता न स्याद् दुःखी वसुदाता च कामम् | उषस्योढा भारते यश्न विद्वान् विख्यातास्ते वैष्णवाश्रषन्द्रलोका:
Bhīṣma uvāca—
Godaḥ śīlī nirbhayaś cārthadātā na syād duḥkhī vasudātā ca kāmam | uṣasy uṭhā Bhārate yaś ca vidvān vikhyātās te vaiṣṇavāś candralokāḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកបរិច្ចាគគោ ជាមនុស្សមានសីលធម៌; អ្នកដែលបង់តម្លៃសមរម្យរបស់វា មានភាពមិនភ័យខ្លាច។ អ្នកដែលបរិច្ចាគមាសជំនួសគោ តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន មិនធ្លាក់ចូលទុក្ខសោកឡើយ។ អ្នកដែលភ្ញាក់ឡើងពេលព្រលឹម ហើយអនុវត្តកិច្ចធម៌ប្រចាំថ្ងៃ ជាអ្នកចេះដឹងមហាភារតៈ និងជាវៃષ્ણវដែលល្បីល្បាញ—មនុស្សដូច្នោះទាំងអស់ ទៅដល់ចន្ទ្រលោក។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity aligned with dharma—especially cow-gift or its fair equivalent—brings merit and freedom from sorrow; disciplined daily conduct and Vaiṣṇava devotion elevate one’s spiritual destiny (here, Candraloka).
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he praises the merit of go-dāna and acceptable substitution by gold, then links moral discipline (rising at dawn, daily rites), scriptural learning (knowledge of the Bhārata), and devotion to Viṣṇu with attainment of a heavenly realm.