Shloka 4
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
समाप्ते नियमे तस्मिन् महर्षि: पुत्रमब्रवीत् | उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायाभिरतस्य च
bhīṣma uvāca | samāpte niyame tasmin maharṣiḥ putram abravīt | upasparśana-saktasya svādhyāyābhiratasya ca |
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពេលវិន័យនោះបានបញ្ចប់ មហាឥសីបាននិយាយទៅកាន់កូនថា៖ ‘កូនអើយ ខណៈដែលខ្ញុំចង់ធ្វើការសម្អាតខ្លួនតាមពិធី និងមមាញឹកក្នុងការស្វាធ្យាយ (សូត្រវេទ) ខ្ញុំបានប្រមូលឈើសម្រាប់ភ្លើងបូជា ស្មៅគុស (kuśa) ផ្កា ក្អមទឹក និងអាហារសម្បូរបែប ហើយទុកនៅលើច្រាំងទន្លេ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំភ្លេចវាទាំងអស់ ហើយមកទីនេះ។ ឥឡូវ ចូរអ្នកទៅកាន់ច្រាំងទន្លេ ហើយយករបស់ទាំងនោះមកទីនេះទាំងអស់’»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined observance (niyama) and the primacy of sacred duties like purification and Vedic recitation, while also showing that practical responsibilities remain—one must complete what has been arranged for a rite, often through orderly delegation and obedience within the family/āśrama setting.
After completing a religious observance, a sage tells his son that he had placed ritual materials and provisions on the riverbank before bathing and reciting the Veda, but then forgot them and left; he instructs the son to go to the riverbank and bring the items back.