Shloka 12
अपश्यत् परिमार्गश्ष तां गां परगृहे द्विज: । ममेयमिति चोवाच ब्राह्णो यस्य साभवत्
apaśyat parimārgamāṇaḥ tāṃ gāṃ paragṛhe dvijaḥ | mamaiyam iti covāca brāhmaṇo yasya sābhavat ||
បន្ទាប់ពីថ្ងៃខ្លះ ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះត្រឡប់មកពីដែនឆ្ងាយ ហើយចាប់ផ្តើមស្វែងរកគោរបស់ខ្លួន។ ខណៈស្វែងរក គាត់បានឃើញគោនោះនៅក្នុងផ្ទះរបស់មនុស្សម្នាក់ទៀត។ ដូច្នេះ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលជាម្ចាស់ដើមនៃគោនោះ បាននិយាយទៅកាន់ព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ទៀតថា៖ «គោនេះជារបស់ខ្ញុំ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical conflict about rightful ownership and truthful claim: when one finds one’s property in another’s possession, dharma requires a clear assertion of truth (“this is mine”) while the situation calls for a righteous method of resolution rather than force or deceit.
A Brahmin returns from abroad, searches for his missing cow, discovers it in another person’s home, and formally claims it by telling the other Brahmin that the cow belongs to him.