Shloka 11
Gopradāna-phalasaṃprāpti: Nāciketa’s Vision of Vaivasvata’s Realms (गोप्रदानफलसम्प्राप्तिः — नाचिकेतोपाख्यानम्)
तस्माद् विशिष्टां गच्छन्ति प्राणदा इति नःश्रुतम् । अन्न वापि प्रभवति पानीयात् कुरुसत्तम । नीरजातेन हि विना न किंचित् सम्प्रवर्तते
tasmād viśiṣṭāṁ gacchanti prāṇadā iti naḥ śrutam | annaṁ vāpi prabhavati pānīyāt kurusattama | nīrajātena hi vinā na kiñcit sampravartate kuruśreṣṭha |
ភីष្មៈ បានមានពាក្យថា៖ «ហេតុនេះហើយ យើងបានឮថា អ្នកដែលប្រទានជីវិត នឹងទៅដល់គតិពិសេស។ ប៉ុន្តែ សូម្បីតែអាហារក៏កើតពីទឹកដែរ ឱ អ្នកល្អបំផុតក្នុងវង្សកុរុ។ ពិតប្រាកដណាស់ បើគ្មានធញ្ញជាតិដែលកើតពីទឹក នោះអ្វីៗក៏មិនអាចដំណើរការបានឡើយ ឱ អ្នកឧត្តមក្នុងវង្សកុរុ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Life-giving acts are supremely meritorious, and among life-supporting gifts, water is foundational because even food depends on water; without water-born grain, worldly activity cannot continue.
In Bhishma’s instruction to Yudhiṣṭhira on dharma and gifts, he explains why giving water (and thereby sustaining life and enabling food) is considered a particularly powerful form of merit leading to an excellent spiritual outcome.