Shloka 28
Karma-Phala Rahasya and the Ethics of Dāna (कर्मफल-रहस्यं दानधर्मश्च)
भीष्म उवाच यन्मन्त्रे भवति वृथोपयुज्यमाने यत् सोमे भवति वृथाभिषूयमाणे । यच्चाग्नौ भवति वृथाभिटृ्यमाने तत् सर्व भवति वृथाभिधीयमाने
bhīṣma uvāca | yan-mantre bhavati vṛthopayujyamāne yat some bhavati vṛthābhiṣūyamāne | yac cāgnau bhavati vṛthābhihūyamāne tat sarvaṁ bhavati vṛthābhidhīyamāne ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «យុធិષ્ઠិរា! បាបណាដែលកើតពីការប្រើវេទមន្ត្រាឲ្យខុសឬឥតប្រយោជន៍ បាបណាដែលកើតពីការធ្វើសោមយាគឲ្យឥតផលដោយមិនបំពេញតាមវិធី និងមិនប្រគេនទានតាមគួរ និងបាបណាដែលកើតពីការបញ្ចូលអាហុតិទៅក្នុងភ្លើងដោយគ្មានវិធី និងមន្ត្រា—បាបទាំងអស់នោះ សុទ្ធតែប្រមូលមកលើអ្នកដែលនិយាយកុហក។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
False speech is presented as a grave ethical transgression: the text equates the sin of lying with major ritual faults—misusing Vedic mantras, ruining the Soma-sacrifice, and offering oblations without proper rite—thereby elevating satya (truthfulness) as a central pillar of dharma.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma. Here he emphasizes the moral weight of speech by comparing the consequences of lying to well-known serious ritual errors, using sacrificial imagery to impress the king with the importance of truth.