Shloka 23
Nṛga-upākhyāna: Brāhmaṇa-sva and the Consequence of Misappropriated Gift-Cattle (कृकलास-रूपे नृगोपाख्यानम्)
इमं तु देशं मुनय: पर्युपासन्ति नित्यदा । देवताओंने कहा--भगवन्! हमारा कार्य हो गया। अब हम पर्याप्त दक्षिणावाले यज्ञपुरुषका यजन करेंगे। यह जो हिमालयके पासका प्रदेश है, इसका ऋषि-मुनि सदासे ही आश्रय लेते हैं (अत: हमारा यज्ञ भी यहीं होगा) ।।
imaṁ tu deśaṁ munayaḥ paryupāsanti nityadā | devatā ūcuḥ—bhagavan! asmākaṁ kāryaṁ kṛtam | adhunā vayaṁ paryāpta-dakṣiṇāvantaṁ yajñapuruṣaṁ yajiṣyāmaḥ | eṣa yaḥ himālayasya pārśve pradeśaḥ, asya ṛṣi-munayaḥ sadāśrayaṁ kurvanti (ataḥ asmākaṁ yajño ’pi ihaiva bhaviṣyati) || tato ’gastyas ca kaṇvaś ca bhṛgur atrir vṛṣākapiḥ ||
ភីෂ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «តំបន់នេះ ជាទីដែលព្រះឥសីមុនីទាំងឡាយមកស្នាក់នៅ និងគោរពបូជាជានិច្ច។» បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអង្គដ៏គួរគោរព កិច្ចការរបស់យើងខ្ញុំបានសម្រេចហើយ។ ឥឡូវនេះ យើងខ្ញុំនឹងបូជាព្រះបុរសនៃយជ្ញ ដោយពិធីដែលមានទក្ខិណាគ្រប់គ្រាន់។ ដែនដីជិតហិមាល័យនេះ តែងជាទីជ្រកកោនរបស់អ្នកឃើញធម៌ និងអ្នកតបស; ដូច្នេះ យជ្ញរបស់យើងក៏នឹងធ្វើនៅទីនេះដែរ។» នៅពេលនោះ អគស្ត្យ កណ្វ ភ្រឹគុ អត្រី និង វ្រឹષាកបិ បានមកដល់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that sacred action (yajña) should be grounded in both proper place and proper ethics: a region sanctified by continual presence of sages is fit for worship, and the rite should be performed with adequate dakṣiṇā, emphasizing fairness and completeness in ritual duty.
Bhishma describes a Himalayan region revered by sages. The gods declare their prior objective fulfilled and decide to conduct a well-endowed sacrifice there; then eminent seers—Agastya, Kanva, Bhrigu, Atri, and Vrishakapi—arrive, indicating the gathering of spiritual authorities around the sacrificial act.