Shloka 25
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
अथ पूर्वास्वषाढासु दधिपात्राण्युपोषित: । कुलवृत्तोपसम्पन्ने ब्राह्मणे वेदपारगे
atha pūrvāṣāḍhāsu dadhipātrāṇy upoṣitaḥ | kulavṛttopasampanne brāhmaṇe vedapārage
នារទៈ បានមានពាក្យថា៖ «បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃនក្ខត្រ ពូវ៌ាសាឍា (Pūrvāṣāḍhā) ក្រោយពីបានអធិស្ឋានអាហារតម ហើយរៀបចំភាជនៈទឹកដោះជូរ គេបានចូលទៅជិតព្រះព្រាហ្មណ៍មួយអង្គ ដែលមានសីលធម៌តាមវង្សត្រកូល និងប្រពៃណីល្អ ហើយជាអ្នកឆ្លងកាត់វេទទាំងឡាយ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic discipline: observing a fast and directing offerings toward a worthy recipient—one grounded in good conduct and Vedic learning—so that religious acts are guided by purity of practice and discernment in choosing the proper person.
Nārada describes a sequence of ritual action: at the auspicious time associated with the Pūrvāṣāḍhā nakṣatra, a person fasts and prepares vessels of curd, then goes to a Brāhmaṇa renowned for exemplary family conduct and mastery of the Vedas, presumably to perform a prescribed offering or charitable rite.