Shloka 9
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
कुटुम्बिने सीदते च ब्राह्मणाय महात्मने । दातव्यं भिक्षवे चान्नामात्मनो भूतिमिच्छता
nārada uvāca | kuṭumbine sīdate ca brāhmaṇāya mahātmane | dātavyaṃ bhikṣave cānnam ātmano bhūtim icchatā ||
នារ៉ទៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាដែលប្រាថ្នាសេចក្តីសុខសាន្ត និងសម្បត្តិរបស់ខ្លួន គួរធ្វើអាន្នទាន—បរិច្ចាគអាហារ—ជាពិសេសដល់គ្រួសារកាន់ផ្ទះដែលកំពុងទុក្ខលំបាក ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ចិត្តធំ និងដល់សមណៈអ្នកសុំទាន។ សេចក្តីល្អរបស់ខ្លួនមិនកើតពីការសន្សំទុកទេ ប៉ុន្តែកើតពីការចិញ្ចឹមអ្នកខ្វះខាតដោយអំណោយអាហារ។
नारद उवाच
Educational Q&A
Seeking one’s own true welfare (bhūti) is aligned with dharma: give food (anna-dāna) to those in need—distressed householders, noble brāhmaṇas, and mendicants. Personal good is presented as arising from generosity and support of life-sustaining needs.
Nārada is instructing on righteous conduct, specifying worthy recipients of charity and emphasizing food-giving as a primary, merit-bearing act for one who desires well-being.