Shloka 7
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
मनुष्य इहलोक और परलोकमें अपने कर्मके अनुसार ही जीवन-निर्वाह करते हैं। भूमि ऐश्वर्यस्वरूपा महादेवी है। वह दाताको अपना प्रिय बना लेती है ।।
yā etāṁ dakṣiṇāṁ dadyād akṣayāṁ rājasattama | punar naritvaṁ samprāpya bhavet sa pṛthivīpatiḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះរាជាអ្នកប្រសើរបំផុត! អ្នកណាដែលបរិច្ចាគទានដ៏មិនអស់នេះ—គឺដី, មហាទេវីដែលជារូបសម្បត្តិ—នឹងទទួលបានព្រះហឫទ័យពេញចិត្តរបស់នាង។ ហើយពេលបានកំណើតជាមនុស្សម្ដងទៀត អ្នកឲ្យទាននោះនឹងក្លាយជាម្ចាស់ផែនដី»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that actions determine one’s welfare in this world and the next, and that gifting land (bhūmi-dāna) is an 'akṣaya' (inexhaustible) charity whose merit leads to high status—symbolically expressed as rebirth as a ruler.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and gifts, Bhīṣma addresses the king and extols the exceptional fruit of donating land, personifying Earth as a great goddess who becomes favorable to the donor and grants royal prosperity in a future life.