Shloka 46
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
आदित्या इव दीप्यन्ते तेजसा भुवि मानवा: । ददन्ति वसुधां स्फीतां ये वेदविदुषि द्विजे
Ādityā iva dīpyante tejasā bhuvi mānavāḥ | Dadanti vasudhāṃ sphītāṃ ye vedaviduṣi dvije ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «ដូចអាទិត្យទេវតាទាំងឡាយភ្លឺចែងចាំងដោយតេជៈ មនុស្សក៏ភ្លឺលើផែនដីដោយពន្លឺគុណធម៌ និងសេចក្តីសុចរិតរបស់ខ្លួនដែរ—ជាពិសេសអ្នកដែលស្គាល់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកចេះវេទៈ ហើយបរិច្ចាគដីសម្បូរបែប និងមានផលល្អឲ្យគាត់។ ការសប្បុរសដែលគោរពចំពោះវិជ្ជាវេទៈនេះ ក្លាយជាប្រភពកេរ្តិ៍ឈ្មោះយូរអង្វែង និងពន្លឺសីលធម៌។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True radiance (tejas) in human life comes from dharmic generosity—especially the gift of prosperous land to a genuinely Veda-learned Brahmin—because it supports sacred learning and is praised as a high form of dana.
In Anushasana Parva, Bhishma is instructing Yudhishthira on dharma and the fruits of various gifts. Here he extols bhu-dana (land-gift) given to a qualified Veda-knower, saying such donors shine on earth like the solar deities.