Shloka 13
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
य एतां विदुषे दद्यात् पृथिवीं पृथिवीपति: । पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत्
ya etāṁ viduṣe dadyāt pṛthivīṁ pṛthivīpatiḥ | pṛthivyām etad iṣṭaṁ sa rājā rājyam ito vrajet ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ប្រសិនបើម្ចាស់ផែនដីម្នាក់ បរិច្ចាគផែនដីនេះឲ្យអ្នកប្រាជ្ញជាអ្នកទទួល—នោះស្តេចនោះ ដោយសារទាននេះជាទីពេញចិត្តបំផុតលើផែនដី—នឹងចាកចេញពីទីនេះ ដោយបានសម្រេច (វិញ) នូវរាជ្យរបស់ខ្លួន។ ការបង្រៀននេះលើកស្ទួយគុណធម៌ដ៏អស្ចារ្យនៃការបរិច្ចាគដីដល់ព្រាហ្មណ៍អ្នកមានវិជ្ជា និងជំនឿថា សេចក្តីសប្បុរសបែបនេះ ស្តារឡើងវិញនូវសេចក្តីរុងរឿង និងអធិបតេយ្យត្រឹមត្រូវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that donating land (pṛthivīdāna) to a truly learned and worthy recipient is among the most cherished gifts in the world and is believed to yield powerful merit—so powerful that it can restore a king’s prosperity and sovereignty.
Bhishma, instructing on dharma and gifts, states a rule of merit: when a king gives the earth/land to a learned person, that act is especially esteemed and leads the king, upon departing this life, to attain or regain kingship and well-being.