Shloka 2
Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
एतदिच्छामि विज्ञातुं याथातथ्येन भारत । विद्वन् जिज्ञासमानाय दानधर्मान् प्रचक्ष्व मे
Yudhiṣṭhira uvāca |
Etad icchāmi vijñātuṁ yāthātathyena Bhārata |
Vidvan jijñāsamānāya dānadharmān pracakṣva me ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ភារតៈ ខ្ញុំប្រាថ្នាដឹងរឿងនេះឲ្យត្រឹមត្រូវ ដូចដែលវាជាការពិត។ ឱ ព្រះបណ្ឌិត ចំពោះខ្ញុំដែលកំពុងស្វែងយល់ សូមបកស្រាយធម៌ទានទាំងឡាយឲ្យខ្ញុំ—ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចវិនិច្ឆ័យបានតាមកាលៈទេសៈ និងតាមសមរម្យថា ទានប្រភេទណាគួរធ្វើ ដល់អ្នកណា និងដោយចេតនាអ្វី ហើយអំពើទាំងនោះនាំផលលើសេចក្តីស្លាប់យ៉ាងដូចម្តេច»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as something to be learned through precise inquiry: Yudhiṣṭhira seeks an exact, truth-aligned account of dāna-dharma, implying that ethical giving depends on right understanding of context, recipient, intention, and method.
In the Anuśāsana Parva’s instruction setting, Yudhiṣṭhira addresses a learned authority (traditionally Bhīṣma) and requests a detailed exposition of the principles of charity, preparing for a broader teaching on how giving yields spiritual and posthumous merit.