Shloka 13
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते । अर्लन्तो नित्यसंतुष्टास्तथा लब्धोपजीविन:
āśiṣaṃ ye na deveṣu na ca martyeṣu kurvate | alpa-icchantō nitya-santuṣṭās tathā labdhopajīvinaḥ |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ យុធិષ્ઠិរៈ ចូរឲ្យអ្នកផ្ញើសាររបស់អ្នក ស្វែងរកព្រះទ្វិជជាន់ខ្ពស់ដ៏គួរគោរពទាំងឡាយ—អ្នកដែលមិនបង្កើតបំណងសុំអ្វីពីទេវតា ឬពីមនុស្ស មានបំណងតិច ស្ថិតក្នុងសេចក្តីពេញចិត្តជានិច្ច និងរស់នៅតាមអ្វីដែលបានមក។ ឱ ភារតៈ ពេលបុរសបែបនេះទទួលទុក្ខ ពួកគេអាចក្លាយជាគួរភ័យដូចពស់ពិស; ដូច្នេះ ចូរការពារខ្លួនដោយការគោរពពួកគេ។ ឱ ពូជកុរុ ចូរអញ្ជើញពួកគេចូលផ្ទះដ៏រីករាយ ដែលមានអ្នកបម្រើ និងសម្ភារៈចាំបាច់ ហើយធ្វើសេវាកម្មស្វាគមន៍ពេញលេញរៀងរាល់ថ្ងៃ ព្រោះការពេញចិត្តរបស់ពួកគេជាមូលហេតុនៃសេចក្តីសុខ និងការសម្រេចគោលបំណង។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should actively seek out and honor truly renunciant, content Brahmins who ask nothing of gods or men and live on what comes. Their goodwill safeguards the king; neglecting or offending them can invite grave harm, so daily, complete hospitality is presented as a practical expression of dharma and self-protection.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on royal conduct and dharma. Here he urges the king to locate such ascetic, low-desire Brahmins via messengers, invite them into a well-provisioned home, and honor them continually—warning that if they are made unhappy they may become dangerously wrathful, like venomous serpents.