Shloka 58
Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि आरामतडागवर्णनं नाम अष्टपज्चाशत्तमो<5ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi ārāma-taḍāga-varṇanaṃ nāma aṣṭapañcāśattamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង «អនុសាសនបវ៌» ក្នុងផ្នែក «ធម៌នៃទាន» បានបញ្ចប់ជំពូកទី៥៨ ដែលមានចំណងជើងថា «ការពិពណ៌នាអំពីសួន និងស្រះទឹក»។ (សុន្ទរកថារបស់ភីष្ម បន្តជាការបង្រៀនអំពីកុសលនៃការធ្វើប្រយោជន៍សាធារណៈ—បង្កើតព្រៃសម្រាក និងអាងទឹកសម្រាប់សុខុមាលភាពសត្វលោកទាំងអស់។)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon signals the close of a chapter in Bhīṣma’s instruction on dāna-dharma, highlighting that creating gardens and water-reservoirs is a high form of charity because it serves many beings over time—offering shade, rest, and water as enduring public welfare.
This line is a concluding colophon: it marks the end of the chapter titled “Description of gardens and ponds” within the Anuśāsana Parva’s dāna-dharma section, where Bhīṣma is instructing (to Yudhiṣṭhira in context) about meritorious acts connected with giving and sustaining life.