Shloka 29
Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
किन्नरोरगरक्षांसि देवगन्धर्वमानवा: । तथा ऋषिगणाश्रैव संश्रयन्ति महीरुहान्
kinnaroragarakṣāṃsi devagandharvamānavāḥ | tathā ṛṣigaṇāś caiva saṃśrayanti mahīruhān ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «គិន្នរ នាគ រាក្សស ទេវតា គន្ធರ್ವ និងមនុស្ស—ដូចគ្នានេះដែរ ក្រុមឥសីទាំងឡាយផង—សុទ្ធតែយកដើមឈើធំៗជាទីពឹងពាក់»។ ក្នុងបរិបទធម៌ វាសរសើរដើមឈើថាជាជម្រកសកល ដែលគួរឲ្យគោរព និងគួរឲ្យការពារ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That great trees function as universal refuges for all kinds of beings; therefore, protecting and honoring such shelters aligns with dharma and the ethic of sustaining life.
Bhīṣma, in his instruction during the Anuśāsana Parva, lists many classes of beings—celestial, human, and non-human—who all resort to great trees for shelter, emphasizing their shared reliance on them.