Shloka 22
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
दीपालोक प्रदानेन चक्षुष्मान् भवते नर: । प्रेक्षणीयप्रदानेन स्मृतिं मेधां च विन्दति
dīpāloka-pradānena cakṣuṣmān bhavate naraḥ | prekṣaṇīya-pradānena smṛtiṁ medhāṁ ca vindati ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ដោយការបរិច្ចាគពន្លឺចង្កៀង មនុស្សនោះក្លាយជាអ្នកមានភ្នែកល្អ មើលឃើញច្បាស់។ ដោយការបរិច្ចាគវត្ថុដែលគួរឲ្យមើល—វត្ថុដែលធ្វើឲ្យទស្សនៈរីករាយ និងលើកទឹកចិត្ត—គេបានសមត្ថភាពចងចាំ និងប្រាជ្ញាវាងវៃ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that specific charitable acts yield corresponding benefits: donating lamplight supports clear vision, and donating worthy, pleasing objects supports mental clarity—memory (smṛti) and intelligence (medhā). It promotes dāna as a practical dharmic discipline that nurtures both body and mind.
Vaiśampāyana is reciting a didactic passage in the Anuśāsana Parva that catalogs the fruits of different kinds of gifts. Here he highlights the merit and beneficial results of offering illumination and visually edifying items.