Shloka 46
दैव–पुरुषकार-प्रश्नः
Daiva–Puruṣakāra Inquiry: Fate and Human Effort
व्ययगुणमपि साधु कर्मणा संश्रयन्ते भवति मनुजलोकाद् देवलोको विशिष्ट: । बहुतरसुसमृद्ध्या मानुषाणां गृहाणि पितृवनभवनाभं दृश्यते चामराणाम्
vyayaguṇam api sādhu karmaṇā saṃśrayante bhavati manujalokād devaloko viśiṣṭaḥ | bahutarasusamṛddhyā mānuṣāṇāṃ gṛhāṇi pitṛvanabhavanābhaṃ dṛśyate cāmarāṇām ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ទោះបីសត्पុរសម្នាក់ក្លាយជាក្រីក្រ ដោយសារការផ្តល់ទាន ក៏ទេវតានៅតែចូលមកស្នាក់នៅជិតគាត់ ដោយអំណាចសត្កម្មរបស់គាត់។ ដូច្នេះផ្ទះរបស់គាត់ ប្រៀបធៀបនឹងលោកមនុស្ស ក្លាយដូចជាទេវលោកដ៏ប្រសើរ។ តែផ្ទះណាដែលគ្មានការផ្តល់ទាន ទោះសម្បូរទ្រព្យយ៉ាងណា ក៏នៅក្នុងទស្សនៈទេវតា មើលទៅមិនលើសពីទីបូជាសពឡើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Giving (dāna) sanctifies a person and a household: even if charity leads to material loss, the merit of righteous action draws divine regard, making the home 'heaven-like'; wealth without generosity is spiritually barren, likened to a cremation-ground.
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he contrasts two households: one of a virtuous giver who may have become poor yet is honored by the gods, and another rich household lacking charity that appears inauspicious and empty of merit.