Shloka 14
Adhyāya 59: On Giving to the Asker and Supporting the Non-asking (याचक-अयाचक-दाने धर्मः)
पितामहनियोगाद् वै नान्यथैतद् भविष्यति । ब्रह्माजीकी प्रेरणासे गाधिकी पत्नी और पुत्री--ये स्त्रियाँ इस महान् परिवर्तनमें कारण बनेंगी, यह अवश्यम्भावी है। इसे कोई पलट नहीं सकता ।।
pitāmaha-niyogād vai nānyathaitad bhaviṣyati | brahmājī-kī preraṇā-se gādhikī patnī ca putrī ca—imāḥ striyaḥ asmin mahati parivartane kāraṇaṁ bhaviṣyanti; etad avaśyambhāvī, na kaścid etat parāvartayituṁ śaknoti || tṛtīye puruṣe tubhyaṁ brāhmaṇatvam upaiṣyati ||
ដោយព្រះបិតាមហា (ព្រះបុព្វបុរស) បានកំណត់ទុក វាមិនអាចកើតឡើងផ្សេងពីនេះបានឡើយ។ ដោយការបណ្ដុះបណ្ដាលនៃព្រះព្រហ្មា ប្រពន្ធ និងកូនស្រីរបស់គាធិកា—ស្ត្រីទាំងនេះ—នឹងក្លាយជាឧបករណ៍នៃការប្រែប្រួលដ៏ធំនេះ; វាជារឿងជៀសមិនរួច ហើយគ្មាននរណាអាចបង្វិលត្រឡប់បាន។ នៅជំនាន់ទីបី អ្នកនឹងទទួលបានស្ថានភាពជាព្រាហ្មណ៍។
व्यववन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the force of divine ordinance and the inevitability of certain outcomes: when a change is set in motion by the cosmic authority (Pitāmaha/Brahmā), it cannot be reversed, and one should understand destiny unfolding through human instruments.
A speaker explains that a major reversal is predetermined by the Grandsire’s command; Brahmā’s prompting will make particular women (Gādhikā’s wife and daughter) the immediate causes, and the addressee is assured that brahminhood will be attained in the third generation.