Shloka 24
Cyavana’s Water-Vow and the Ethics of Cohabitation (स्नेह-सम्वास-धर्मः)
स्त्रीणां तु पतिदायाद्यमुपभोगफल स्मृतम् | नापहारं स्त्रिय: कुर्यु: पतिवित्तात् कथंचन
strīṇāṃ tu patidāyādyam upabhogaphalaṃ smṛtam | nāpahāraṃ striyaḥ kuryuḥ pativittāt kathaṃcana ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ចំពោះស្ត្រី ភាគដែលនាងទទួលបានពីទ្រព្យសម្បត្តិស្វាមី តាមប្រពៃណីគេរាប់ថា ផលរបស់វាគឺការប្រើប្រាស់ និងការរីករាយជាចម្បង។ ដូច្នេះ មិនគួរឲ្យនរណាមកដកហូត ឬបង្អត់នាងពីអ្វីដែលជាកម្មសិទ្ធិនាងពីទ្រព្យស្វាមីឡើយ; ហើយទ្រព្យដែលបានប្រគល់ជាទ្រព្យស្ត្រី មិនត្រូវឲ្យកូនប្រុស ឬអ្នកស្នងមរតកផ្សេងៗយកទៅបានទេ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that a woman’s entitlement connected with her husband’s wealth is meant for her use and enjoyment, and it should not be confiscated; her allotted property (including what is given to her as her own) is not to be taken by heirs such as sons.
In the Anushasana Parva’s dharma-instruction setting, Bhishma is laying down normative guidance on household ethics and inheritance—specifically, protecting a woman’s rightful share and preventing deprivation of her husband-derived property and her own allotted wealth.