Shloka 15
Cyavana’s Water-Vow and the Ethics of Cohabitation (स्नेह-सम्वास-धर्मः)
शूद्रायां ब्राह्म॒णाज्जातो नित्यादेयधन: स्मृतः । अल्पं चापि प्रदातव्यं शूद्रापुत्राय भारत
śūdrāyāṁ brāhmaṇāj jāto nityādeyadhanaḥ smṛtaḥ | alpaṁ cāpi pradātavyaṁ śūdrāputrāya bhārata ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «កូនប្រុសដែលព្រាហ្មណ៍កើតពីស្ត្រីសូទ្រ តាមប្រពៃណីត្រូវចាត់ទុកថា ជាអ្នកដែលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ស្ថិតក្រោមការយកដោយកាតព្វកិច្ច (មិនបានការពារពេញលេញដោយសិទ្ធិកម្មសិទ្ធិដូចធម្មតា)។ ហើយឱ ភារតៈ! សូម្បីតែកូនប្រុសរបស់សូទ្រ ក៏គួរឲ្យបានតែអំណោយតិចតួចប៉ុណ្ណោះ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse states a traditional normative rule about social status affecting property rights and the scale of gifts: a son born of a Brāhmaṇa by a Śūdra woman is described as having wealth that is ‘always liable to be taken/levied,’ and gifts to a Śūdra’s son are advised to be small—reflecting a hierarchy-based dharma framework in this section on conduct and giving.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, including rules concerning dāna (gift-giving) and social regulations. Here he articulates a prescriptive tradition about how gifts and property are to be treated in relation to varṇa and birth.