Shloka 17
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
प्रजा न हीयते तस्या रतिश्ष भरतर्षभ । अतोडन््यथा वर्तमाना भवेद् वाच्या प्रजापते:
prajā na hīyate tasyā ratiś ca bharatarṣabha | ato 'nyathā vartamānā bhaved vācyā prajāpateḥ ||
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ កំពូលក្នុងចំណោមពួកភារតៈ ក្នុងករណីដូច្នេះ កូនចៅរបស់នារីនោះ មិនត្រូវបានចាត់ទុកថាទាបថយស្ថានៈឡើយ ហើយសម្ព័ន្ធរបស់នាងជាមួយបុរសនោះក៏មិនត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាមានទោសដែរ។ តែស្ត្រីណាដែលប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីផ្លូវត្រឹមត្រូវនេះ នាងនឹងត្រូវបានព្រះប្រជាបតិ (ម្ចាស់សត្វលោក) មើលឃើញថាគួរត្រូវទោស ព្រោះនាងបានចាកចេញពីច្បាប់នៃអាកប្បកិរិយាដែលបានកំណត់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When conduct follows the sanctioned rule, neither the woman’s union nor the resulting progeny is considered inferior; deviation from the prescribed norm is morally censured, framed as blameworthy before Prajāpati.
In Bhīṣma’s instruction to Yudhiṣṭhira on dharma, he clarifies a rule about sexual/relational conduct and the status of offspring: proper, rule-bound relations do not taint progeny, whereas acting ‘otherwise’ invites condemnation.